منوی اصلی

.::: جایی برای نفس کشیدن نیست

در خانه ام٬ .. در سرزمینم٬...در این دنیا...٬

هیچ جا..هیچ جا٬ جایی برای نفس کشیدن نیست.

من ٬به اندازه موجودیتم٬ بدبختم!

از دنیا...و همه ی آدمهایش٬بیزارم.

 به هرکس صادقانه محبت می کنی٬قصد سواستفاده دارد٬

و با هرکس ساده طرح دوستی می ریزی ٬ قلبت را می شکند.

هیچ کس برای خودتت دوستت ندارد.

هرکس اظهار دوستی می کند٬ یا از سر نیاز است یا هوس!

وقتی دیگر غروری نداری٬ دیگر نیستی ...

و من.. رفته رفته نبودنم را به یاد می آورم

باور نمی کنم ٬ اما این منم....٬

که در آینه٬ به باقی مانده ی کمی از غرور و احساسم٫ نگاه می کنم...

بهای بودنم چقدر سنگین است!

درباره ی وبلاگ